Bron: pixabay

Van nieuwsjunkie naar media-luw

Ooit heb ik mijn HBO-journalistiek afgerond. Het zal je dus niet verbazen dat er een tijd was dat ik al het nieuws volgde, omdat ik dat zo belangrijk vond. Tegenwoordig mijd ik het nieuws zoveel mogelijk.

Tijdens mijn studie wilde ik alles lezen. Ik wilde iets meer weten dan de waan van de dag, dus ik las achtergronden en ik bekeek de krantenberichten kritisch. Ik keek nieuws en probeerde door veel in me op te nemen ontwikkelingen en actualiteiten beter te begrijpen.

Maar gaandeweg de jaren verloor ik mijn informatiehonger. Er stond voor mijn gevoel ook weinig lekkers op het menu. Vooral veel kant-en-klaar en liflafjes.

Opinie & commercie

Eén van de dingen die in de afgelopen jaren zijn gebeurd, is dat opinie een steeds grotere rol heeft gekregen. Dit is natuurlijk ook onderdeel van de social media, een mening is belangrijker geworden dan de feiten. Als er ergens niet over wordt gesproken op Twitter,is het niet belangrijk. De journalist bepaalt niet langer wat belangrijk is, maar Jan Boerenlul en Henk en Ingrid.

En dus werd het tijd om mij eens af te vragen of ik mijn tijd moet vullen met de mening van een willekeurige twitteraar. En of ik mijn tijd moet verdoen met lokale kranten waar de pagina’s worden gevuld door ingezonden artikelen, zonder enige vorm van redactie. Of tijdschriften die zijn overgenomen door adverteerders die blijven roepen: ‘Koop meer, koop meer!’

Lees ook: Een ‘slow’ weekje (zonder social media, nieuws…)

Het gaat nergens meer over. En echt, er zijn nog wel kwaliteitskranten hoor, maar dat kost altijd geld en ik heb niet echt het gevoel dat het dat geld waard is. Want wat heb ik er nou helemaal aan?

Ik kan de wereld niet redden

Ik weet namelijk ook: ik kan de wereld niet redden. Ik heb er niks aan om al die ellende te lezen. En degene die in de ellende zit ook niet. Omdat ik geen ambitieuze journalist ben geworden die misstanden aan de kaak gaat stellen, kan ik niets doen met de misstanden die me ter ore komen. En los van dat ik er niets aan heb, word ik er verdrietig en gefrustreerd van. Is het niet van het treurige onderwerp, dan is het wel van de slechte journalistiek. Dus probeer ik er helemaal mee te stoppen (wat uiteraard op het moment lastig is i.v.m. het Wereldkampioenschap voetbal, dat ik graag volg).

En zo verviel is dus van een betrokken nieuwsjager naar een onverschillige egoïst. En dat bevalt me tot nu toe eigenlijk prima 🙂

Kijk jij veel nieuws?

Ik ben 30+, getrouwd met Yuri en moeder van Anna (7). Ik werk als ZZP'er aan de grootste geschiedeniswebsite van NL en heb een (online) boekwinkel. Hierdoor ben ik elke dag bezig om efficiënter & doelgerichter te werken. En daar geniet ik heel mindful van :-)